Skrytobojcy II Krolewski Skrytobojca by HOBB ROBIN

Author:HOBB ROBIN [HOBB ROBIN]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-09T09:11:57.641000+00:00

17. INTERLUDIA

Z kamienia byty ich kości, z błyszczącego, pociętego żyłkami kamienia górskiego. Ciała ich – z lśniących soli ziemi. Ale serca mieli ludzkie.Przybyli z daleka, pokonali długą drogę. Nie wahali się zrezygnować z życia, kiedy ich znużyło. Zakończyli swe dni i tak się zaczęła wieczność. Pozwolili upaść broni, na skrzydłach wzlecieli w niebo. Najstarsi.

* * *

Wierny danemu sobie słowu nie pojawiłem się u króla od tamtego pamiętnego popołudnia. Z goryczą myślałem o ustaleniach monarchy z księciem Krzepkim, tyczących mnie i księżniczki Hożej. Oficjalnego wezwania nie mogłem jednak zignorować, bez względu na kipiący we mnie gniew.Monarcha posłał po mnie jesiennym rankiem. Upłynęły dwa miesiące od dnia, gdy ostatni raz stałem przed jego obliczem. W tym czasie ignorowałem zranione spojrzenia trefnisia i wymigiwałem się od odpowiedzi, jeśli książę Szczery pytał, dlaczego nie zaglądam do królewskich komnat. Władca od dawna nikogo nie przyjmował przed południem, więc wezwanie mnie o poranku musiało zwiastować jakieś wyjątkowo ważne zdarzenie.

Gwałtowny sztorm, trochę za wcześnie przybyły tej jesieni, od dwóch dni tłukł w ściany zamku. Wiatr zacinał bezlitośnie, wściekle siekący ulewny deszcz gwarantował, że każdy, kto by się przy tej pogodzie odważył wypuścić na morze, będzie zajęty czerpaniem wody z dna łodzi. Poprzedni wieczór spędziłem w tawernie wraz z resztą załogi “Ruriska”, pijąc z radości i życząc szkarłatnym okrętom rychłego spotkania ze sztormem. Zwaliłem się do łóżka przemoczony i niezbyt trzeźwy, pewien, że następnego ranka będę mógł się wyspać do woli. Niestety, paź bezlitośnie mnie obudził, a następnie przekazał oficjalne wezwanie króla.

Umyłem się, ogoliłem, związałem włosy w kucyk i włożyłem świeże ubranie. Przykazałem sobie, by najmniejszym gestem ani słowem nie zdradzić monarsze niechęci. Gdy uznałem, że w pełni nad sobą panuję, stawiłem się u drzwi królewskich apartamentów. O dziwo, Osiłek nie szydził jak zwykle; wpuścił mnie natychmiast i bezzwłocznie poprowadził przed oblicze władcy.

Król Roztropny siedział w wyściełanym fotelu przed kominkiem. Wyglądał tak źle, że mimo woli serce mi zadrżało. Twarz pooraną miał zmarszczkami, oczy zapadnięte, ręce suche i przezroczyste niczym pergamin; wychudłe palce przypominały ptasie szpony. Król złożył dłonie na kolanach dobrze znanym mi gestem – ja w ten sposób starałem się ukryć drżenie, które nadal niekiedy mnie nachodziło. Na podręcznym stoliku stała kadzielnica. Nie było w niej śladu suta, lecz dym utworzył już błękitnawą mgiełkę pod powałą. Strapiony trefniś jak zwykle siedział u stóp władcy.

–Przybył Bastard Rycerski, wasza wysokość – zaanonsował Osiłek.

Król drgnął, podniósł wzrok. Zbliżyłem się, stanąłem przed nim.

–Rad cię widzę, Bastardzie Rycerski – rzekł.

Głos piskliwy, drżący… Wciąż przepełniał mnie żal, ale widząc władcę w takim stanie, nie mogłem nie czuć bólu.

–Królu mój, wzywałeś mnie – odezwałem się formalnie. Próbowałem odgrodzić się murem chłodu.

Spojrzał na mnie bardzo znużony. Odwrócił głowę w bok, kaszlnął.

–Minionej nocy przybył posłaniec od księcia Krzepkiego, władcy Księstwa Niedźwiedziego. Przywiózł raporty o zbiorach i temu podobne wieści, w większej części dla Władczego. Córka księcia, księżniczka Hoża, także przysłała list. Do ciebie.

Niewielki zwój, przewiązany żółtą tasiemką i zapieczętowany zielonym woskiem. Z ociąganiem postąpiłem krok, wziąłem go z dłoni króla.

–Posłaniec będzie wracał do Księstwa Niedźwiedziego dzisiaj po południu. Do tego czasu wystosujesz właściwą odpowiedź. – Ton nie wskazywał na prośbę.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.